Czytam, więc jestem, uwielbiam się przemieszczać, i nie ważne czy samolotem, czy rowerem,zapamiętywać chcę - sercem i aparatem, a żyć nie mogę bez książek, podróży, roweru, spacerów, rozmów i moich licznych pasji. Dzięki hektolitrom herbat wszelakich wypijanych codziennie trzymam się jakoś w pionie:)

W razie pytań lub chęci kontaktu: malamo@op.pl :)

Warto przeczytać


19/11
2026

Rethymno po mojemu. Bo z miastem też się można zaprzyjaźnić

  Rethymno, trzecie co do wielkości miasto Krety, było mi domem przez tydzień i - czego pewnie mogłam się spodziewać - ugościło mnie hojnie. Obudzona w środku nocy z marszu mogłabym wymienić moje ulubione miejsca na ziemi, takie wiecie, wyjątkowe, i od września w grupie ulubieńców znajduje się jedno więcej. Skradło moje serce już po pierwszym krótkim spacerze, trasą wytyczoną wzdłuż morza a później wśród wąskich ulic doszłam do niewielkiego, skąpanego w blasku porannego słońca portu i przepadłam z kretesem. Pamiętam, że tego pierwszego poranka pomyślałam sobie, że mogłabym spędzić tutaj cały urlop, zupełnie zapominając o długiej liście atrakcji jakie mieliśmy w planach. Byłam skłonna zrezygnować ze wszystkiego, z kanionów, klasztorów i rajskich plaż na rzecz włóczenia się ciasnymi uliczkami i przesiadywania w porcie.

 Portowe miasta są wyjątkowe ale jak określić te z których, jakby było mało powodów do radości, widać jeszcze góry? I znajdują się na pięknej greckiej wyspie? Ja mam na to tylko jedno krótkie słowo: raj! Ale jak to mówią: mało czytam to i słownictwo mam ubogie 😉.

 Najbardziej lubiłam w Rethymno poranki i wieczory, które między sobą róźniły się bardzo. Z radością nastawiałam sobie budzik i wychodziłam na spacer zanim zrobiła to reszta świata, której część postanowiła spędzić urlop tam gdzie ja. Spacerując ulicami dopiero budzącymi się do życia miałam starówkę tylko dla siebie, towarzystwem były mi mewy i koty. I starsi ludzie krzątający się koło domów albo odbywający sąsiedzkie pogawędki, z radością reagujący na moje radośnie wykrzykiwane kalimera! Wieczorami było zdecydowanie tłoczniej ale gwar rozmów i greckiej muzyki w tle miał swój urok nawet kiedy znalezienie wolnego stolika żeby zjeść kolację było nie lada zadaniem. Najlepiej było przychodzić zanim zrobią to inni, co obiecaliśmy sobie za każdym razem, ale co zrobić skoro najgłośniej burczało nam w brzuchach akurat wtedy kiedy głodni byli wszyscy.

 Największymi atrakcjami Rethymno są brukowane uliczki z wenecką i osmańską architekturą, Port Wenecki, katedra i twierdza, którą widzieliśmy z tarasu a która króluje nad miastem. Moimi ulubieńcami są port i uliczki, echhh, jestem w tym temacie trochę monotonna. Ale co zrobić skoro zaraz po przyrodzie i naturze, która jest i zawsze u mnie będzie na pierwszym miejscu, najbardziej lubię małe porty i klimatyczne labirynty. I miasteczka przytulone do gór.

 Zaletą wysp i miast portowych są dla mnie zawsze świeże owoce morza które uwielbiam a które na Krecie stanowiły moją podstawę żywieniową. Nawet jeśli szłam na obiad lub kolację z myślą, że dzisiaj zjem coś innego to moje oczy, niewątpliwie we współpracy z żołądkiem i kubkami smakowymi, widziały w karcie dań jedynie ośmiornicę, mule, sepię i kalmary. Oczywiście, zjadłam też musakę, souvlaki i gyrosa, ale raczej dlatego że byłam w Grecji i tak wypadało, chociaż wszystko było przepyszne. Miałam jednak plan korzystania z dobrodziejstw morza, które były na wyciągnięcie ręki rybackiej sieci bo na codzień są to dla mnie raczej rarytasy i sama w domu ośmiornicy nie przyrządzam.

 Dobrze wiecie ile czaru i uroku mają starówki, doskonale wiem to również i ja, i chociaż z każdą kolejną powinnam być może odrobinę bardziej znudzona, trochę na to wszystko uodporniona, i może mniej zachłannie po nich spacerować to nie, a gdzie tam, to się kłóci z moją podróżniczą filozofią. Każda starówka każdego z miast zachwyca i zapada w pamięć w zupełnie inny sposób bo żyje swoim własnym rytmem, ma inny temparament, inaczej słychać echo kroków...

 Stare Miasto w Rethymno to jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych centrów w basenie Morza Śródziemnego. To tutaj weneckie portale współgrają z osmańską egzotyką a zadzierając głowę do góry można jeszcze zauważyć charakterystyczne tureckie drewniane balkony. 

 Port w Rethymno został zbudowany w XIII wieku i rozbudowany kiedy na wyspie rządzili Wenecjanie. Przez wieki był ważnym ośrodkiem handlu i rybołóstwa. Na szczęście port zachował bardzo dużo ze swojego dawnego uroku i klimatu a z kolorowymi rybackimi łodziami, weneckimi budynkami i falochronem, na którego końcu stoi latarnia, jest miejscem, w którym bije serce miasta. Lubiłam sobie siadać pod falochronem i z zachwytem "pożerać" wzrokiem wszystko to co widziałam a punkt obserwacyjny miałam tak idealny, że widziałam i wodę, i port, i latarnię, i góry. Wszystko co najpiękniejsze miałam w jednym rzucie oka.

 Bardzo się cieszę, że w którymś tam momencie planowania greckiego urlopu zadecydowaliśmy, że to właśnie Rethymno będzie nam domem i bazą wypadową wszystkich eskapad. Co prawda do niektórych miejsc musieliśmy swoje dojechać ale cel tej podróży za każdym razem wynagradzał czas stracony na to, żeby tam dotrzeć. Miło było wracać za każdym razem do domu, siadać na tarasie z widokiem na twierdzę po czym po krótkim odpoczynku ruszać w dół ku starówce, którą znaliśmy już niemal jak własną kieszeń.

 Jeśli chodzi o bazę wypadową podczas naszego urlopu na Krecie to miejsca lepszego niż Rethymno nie mogłam sobie wymarzyć. Już po pierwszym spacerze poczułam z tym miastem jakąś specjalną więź, która oplotła mnie ciasno do tego stopnia, że kiedy tu wracaliśmy po całodniowych eskapadach miałam wrażenie, że wracam do siebie. Miła była świadomość, że czeka na mnie labirynt wąskich ulic dobrze mi już przecież znanych, a w których za każdym razem zauważałam coś nowego. Rethymno to jedno z miast, z którymi łatwo jest się zaprzyjaźnić a ponieważ przyjaźnie cenię sobie bardzo i mam świadomość, że trzeba o nie dbać to ja tę moją z Rethymno będę pielęgnować wspominając je często i dobrze. Bo dało mi ku temu milion powodów.




Komentarze